Meditation

ΚΑΤΆ ΤΟΝ ΝΑΤΖΕΜΥ Ο ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ:

«ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ‘Η ΜΗ-ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΦΕΡΝΕΙ ΤΟΝ ΝΟΥ ΣΕ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΕΑΥΤΟ, ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΑΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΓΑΛΗΝΗ Ή ΣΙΩΠΗ. Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΥ ΚΟΡΥΦΩΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΤΟΥ ‘’ΕΓΩ’’ ΚΑΙ ΤΟΥ ΝΟΥ ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΣΕ ΜΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΘΑΡΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑΣ, ΜΙΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑΣ ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΑΝΤΙΛΗΨΗΣ.»

Φυσικά συμφωνούμε και επ'αυξάνουμε. Το κείμενο αυτό είναι μετεφρασμένο απο τα Σανσκριτικά αρχαία κείμενα. Δεν θα μπορούσα όμως να μην παραθέσω και τη δική μου εμπειρική αντίληψη σχετικά με τον διαλογισμό έτσι όπως τη βίωσα προσωπικά και συνειδητά, μέσα από την συνεχή πρακτική και αναζήτηση στον Διαλογισμό.

ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΚΥΡΙΑΡΧΕΙ Η ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΚΑΙ Η ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ ΠΟΥ ΑΠΟΡΡΕΙ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΗ ΟΛΟΤΗΤΑ.


Ο διαλογισμός είναι μία κατάσταση που επιτυγχάνουμε μέσω της συνεχής πρακτικής σε αυτόν και τη βιώνουμε συγκεκριμένες φορές όταν καθόμαστε στη στάση Διαλογισμού.
Οι στάσεις διαλογισμού είναι συγκεκριμένες και πρέπει απαραίτητα η σπονδυλική στήλη σε αυτές να είναι όρθια, κοιτάζοντας το έβδομο τσάκρα στον ουρανό και το πρώτο στη γη, ούτως ώστε να διοχετεύεται σωστά η ενέργεια σε όλα τα τσάκρα και κατ'επέκταση στο σώμα. Οι στάσεις αυτές είναι το Ωκλαδόν, ο Λωτός, ο Κεραυνός και ο Ήρωας. Μπορούμε επίσης να καθίσουμε και σε μία καρέκλα με τα πέλματα να πατάμε στο πάτωμα. Στόχος είναι να υπάρχει μία κυκλικότητα στην ενέργεια ούτως ώστε να μην φεύγει προς τα έξω, αλλά να παραμένει γύρω μας. Η στάση της χαλάρωσης λανθασμένα αναφέρεται και ως διαλογισμός, διότι δεν μπορεί να φτάσουμε στο διαλογισμό σε αυτήν τη θέση.
Ο διαλογισμός λοιπόν είναι κάτι που έρχεται αβίαστα τη στιγμή που είμαστε έτοιμοι να τον βιώσουμε και αυτή η στιγμή αξίζει για όλη την γλυκιά αναμονή.